Bevroren harten

Bevroren harten

 

Elke avond voor het slapengaan

Maak ik het even stil in mijn hoofd                    

Gisteren voelde ik me heel erg aangedaan

Ik voelde alsof mijn adem werd geroofd

Een zware druk op mijn hart

Een dikke krop in de keel

En mijn buik was heel verward

Ik voelde de onrust teveel

Oude woorden kwamen weer naar boven

‘Door mijn schuld, door mijn schuld, door mijn grote schuld’

Uit de tijd dat we alles moesten geloven

‘opdat gij goed leven zult’

Die vermanende vinger verloor zijn kracht

Maar vandaag de dag lopen we opnieuw rond

Met heel veel angst in een donkere nacht

Met overal een masker op onze mond

Het sociaal leven ligt helemaal stil

Winkels dicht, horeca dicht

Niet meer mogen doen wat je wil

Aan het einde van de tunnel geen licht

Geen enkel perspectief voor morgen

Geen knuffels, geen kussen, geen schouderklop

‘We moeten denken aan de mensen die zorgen

Denken aan een mogelijke opnamestop

Mensen zullen anders zeker dood gaan’

Door mijn schuld, door mijn schuld, door mijn grote schuld

Hoe zijn we ooit zo ver af komen te staan?

Hoe hebben we ooit de werkelijkheid zo verhuld

Achter een masker van hardheid

Achter een masker van afstand

Achter een masker van hard beleid

Liep het misschien ergens anders mis in dit land?

Onze helden werden minder betaald

We hangen wel een witte doek aan het raam

Het aantal bedden is serieus gedaald

Oef, het beleid is vrij van alle blaam

Is dit het nieuwe normaal?

Onze jongeren geïsoleerd van kameraden

Geen gezellig restaurantje, enkel nog afhaal

Elkaar wijzen op ‘verkeerde’ daden

En cultuur enkel nog een lege zaal

Heel veel mensen zonder eigen inkomen

Kleinkinderen niet bij oma en opa op de schoot

Mensen verliezen hun dromen

Kiezen niet voor het leven, maar voor de dood

Maar er is hoop op betere tijden!

Want de oplossing komt eraan

Gedaan dan met alle lijden?

Het is echt enorm snel gegaan

Waar er normaal jaren wordt getest

Is de redding nu al heel dicht

Want elk bedrijf doet zijn uiterste best

En zet zijn redding in het licht

Oef, weer opnieuw naar het oude dan?

Neen toch niet, bepaalde dingen zullen blijven

En wat is het lange termijn plan?

Dat weten we niet, ook niet voor onze lijven

Door mijn schuld, door mijn schuld, door mijn grote schuld

Wat zal er nog komen?

De toekomst is in mist omhuld

Laat ons nog maar even van het oude dromen

En in de tussentijd wijzen we nog even naar elkaar

Als het weer lichtjes de verkeerde richting uitgaat

We staan altijd met een antwoord klaar

Anderen zetten we op hun plaats, zelfs onze beste maat

Ook al zijn onze winters niet meer koud

Bevroren met ijs zijn onze harten

Het is schuld die ons in de greep houdt

Kunnen we de tijd niet opnieuw opstarten?

 

18/11/2020

Marleen Debord